زهرا جان گل باغ زندگی ام 

انگار همین دیروز بود که متولد شدی چه زود گذشت.....

درگوش توصدای اذان را زمزمه کردیم واما امروز..

نه سال از آن زمان گذشت وحالا دیگر خودت باید بانگ اذان

را بر زبان جاری سازی

 وبا معبودت به راز ونیاز بپردازی

بالهای پروازت را بر روی سجاده ات بگسترانی واوج گیری

                           مبارک باد برتو این تکلیف

زندگي اهنگي است موزون بين روز وشب
تابستان زمستان
اهنگي ممتد
سكون هرگز !
حركت و حركت !
هر قدر جهش بالا تر
تجربه ژرفتر

هميشه لزومی نداره که به حضور فيزيکی اهل دلی بری. درهای معرفت و راه‌های نور،‌ در هيچ مقامی به روی کسی که اهل طلب و جست‌وجو باشه، بسته نيست ،صاحبان دولت و سعادت معنوی پيدا و پنهان همه‌جا حاضرند. همان‌ها هستند که پای بر زمين دارند وارواحی دارند که در آسمان معلق.

واما چند شب قبل از آسمان کرمان باران شديدی می‌باريد و با خود می‌گفتم که اين باران در دل چند نفر اثر داره؟ چندین مرده را زنده تواند کرد؟ کدام افسرده است که از هر اشارتی که می‌بيند، ولو اشارت طبيعت، راهی به سوی خدای خويش بجويد؟ اين توفيق کدام يک از ما را نصيب است که به اشارت همين باران ظاهری، شست‌وشويی در درون بکنيم و غبار کبر و نخوت و آز و آرزو، و غم و اندوه و بغض و نفرت از دل بزداييم؟

واما دوستانم! هرکدامتان سرمایه ای هستید برایم قدرزمان وگذر لحظه های عمرمان را بدانیم که شاید تجربه های گرانبهایی دراین دنیا مجازی (که من آن را دنیای حقیقی مینامم)نصیبمان گردد که  این تجربه کسب شده خود سرمایه وثروتی  است گران بهاء وبه قول عزیزی که می گفت که اگرتجربه های انسان رابه نصف قیمتی که برایش تمام شده ،ازاو می خریدند ،همه هنگام پیری دارای ثروتی می شدیم که می توانستیم زندگانی بسیار مرفهی داشته باشیم . واما دوستی دیگر که میگفت : امروز آسمان شهرمان سفید پوش شده وتمام بدیها محوشده اند ای کاش دردلهایمان نیزبرفی دائمی می نشست وبرای همیشه بدیهای درونمان را محو میکرد.

به ياد داشته باش هر وقت دلتنگ شدي به اسمان نگاه کن کسي

هست که عاشقانه تو را مي نگرد و منتظر توست اشکهاي تو را پاک

 مي کند و دستهايت را صميمانه مي فشارد تو را دوست دارد فقط به

 خاطر خودت به ياد داشته باش هر وقت دلتنگ شدي به اسمان نگاه کن

 و اگر باور داشته باشي مي بيني ستاره ها هم با تو حرف ميزنند باور کن 

که با او هرگز تنها نيستي هرگز فقط کافي است عاشقا نه به اسمان نگاه کني

چه غریب ماندی ای دل