پاهايت‌ را هر كجای‌ زمين‌ كه‌ بگذاری‌ آن‌ را به‌ خاطر خواهد سپرد. جاهايی‌ قدم‌ بگذار

 كه‌ وقتی فيلم‌ تكرارگام‌ها يت‌ را گذاشتند از مكان‌های‌ رفته‌ پشيمان‌ نشوی‌ 

دست‌هايت‌ هر كاری كنند، هر چه‌ را لمس‌ كرده‌ باشی در حافظه‌ سر انگشتانت‌ باقی

خواهد ماند. خوشا به‌حال‌ دست‌هايی‌ كه‌ حرمت‌ نگه‌ مي‌دارند، مي‌آفرينند و سجده‌ مي‌كنند

 هميشه‌ فكر میكنی تو با چشم‌هايت‌ می بينی‌ درحالی‌ كه‌ آنچه‌ را ديده‌ای از چشم‌هايت‌ عكس‌

 يادگاری ‌خواهد گرفت‌ و روزی‌ به‌ تو يادآور خواهد شد كه‌ كجا را ديده‌ای

به‌ شعور سلول‌های‌ بدنت‌ و به‌ شعور طبيعت‌ ايمان‌ بياور و حواست‌ به‌ حرف‌ زدنت‌ باشد.

 گلی‌ كه‌ آن‌ روزفكر كردی نمی‌شنود، تمام‌ حرف‌هايت‌ را به‌ خاطر سپرد

 تا روزی‌ بگويد كه‌ آنجا تنها نبوده‌ای‌  

.... كاش‌ اين‌تصوير زيبا باشد طوری‌ كه‌ وقتی‌ برای‌ آخرين‌ بار چشممان‌ را می‌بنديم‌ دل‌ زمين‌

برايمان‌ تنگ‌ شود

آن‌قدر كه‌ خاك‌ كربلا هنوز به‌ خون‌ حسين‌(ع‌) می‌بالد و دلتنگ‌ اوست‌

گفتمش نقاش را نقشی بکش از زندگی

باقلم نقش حبابی بر لب دريا کشيد

گفتمش تصويری از ليلا و مجنون را بکش

عکس حيدر در کنار حضرت زهرا کشيد

گفتمش بر روی کاغذ عشق را تصوير کن

در بيابان بلا تصويری از سقا کشيد

گفتمش سختی و درد و آه گشته حاصلم

گريه کرد آهی کشيدو زينب کبری کشيد

کاش می دانستیم

زندگی با همه وسعت خویش محفل ساکت غم خوردن نیست

حاصلش تن به قضا دادن و پس مردن نیست

زندگی خوردن و خوابیدن نیست

اضطراب و هوس دیدن و نادیدن نیست

زندگی جنبش و جاری شدن است

زندگی کوشش و راهی شدن است

از تماشاگه آغاز حیات تا به جایی که خدا می داند