من از درد فراق یار به شعله آنچنان سوزم   

  
که تنها عاشقان دانند خبر از حال و از روزم

ز سوز دل چنان گریم شود ابر صبا حیران   

 
ز سیل اشک چشمانم سپس در خود شوم ویران

ز دل شرمنده ام اکنون عذابش داده ام هر دم     

بیابی مرهمی یارا که تا درمان کند دردم

بیا پیدا کنید او را که تا باز آورد جانم   

       
 که تنها او در این عالم بود درمان هر دردم

کجایی ای مرا همدم کجایی مرهم دردم   

       
من از عشق تو میمانم ، بیا خاک رهت گردم

تویی سامان   تویی درمان  تویی وصل و تویی حجران